กลับลงดอยจากหมู่บ้านปกาเกอะญอ บ้านสบลานแล้วครับ มีเรื่องราวดี ๆ มากมายเหลือเกินที่นั่น ที่อยากนำมาฝาก นำมาเล่าสู่กันฟัง ไม่รู้จะเริ่มจากเรื่องไหนก่อนดี
คิดไปคิดมา เล่านิทานให้ฟังให้อ่านกันดีกว่า นิทานเรื่องนี้เป็นนิทานปกาเกอะญอที่ พะตี่ (ลุง) แดง ผู้เฒ่าอีกคนหนึ่งของสบลาน ได้เล่าให้ฟัง
พะตี่แดง ยอดฉัตรมิ่งบุญ ปราชญ์ชาวบ้านปกาเกอะญอ บ้านสบลาน
เรื่องมีอยู่ว่า.....
กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว ในหมู่บ้านปกาเกอะญอแห่งหนึ่งกลางป่าลึก มีเด็กหนุ่มอาศัยอยู่กับแม่ที่แก่แล้ว เด็กหนุ่มไม่พอใจที่แม่ตัวเองนั้นแก่มาก ผิวหนังเหี่ยวย่น ไม่เหลือความสวยอยู่เลย
เด็กหนุ่มอยากจะเปลี่ยนแม่ใหม่ เห็นบ้านใกล้ ๆ กันมีผู้หญิงคนหนึ่งที่แต่งงานแล้ว และยังไม่แก่มากเท่าแม่ของตน จึงคิดว่า จะเอาผู้หญิงคนนี้เป็นแม่ใหม่ดีกว่า
วันนั้นเด็กหนุ่มได้ไปหาปลาในห้วย ได้ปลามา ๒ ตัว ตัวหนึ่งเล็ก ตัวหนึ่งใหญ่ เมื่อกลับมาที่หมู่บ้าน เขาได้ให้ปลาตัวใหญ่กับแม่ใหม่ แต่ให้ปลาตัวเล็กกับแม่แท้ ๆ
แม่ทั้ง ๒ คน ได้ปลาไปก็นำไปย่าง เพื่อเป็นอาหารเย็น พอปลาสุกดี แม่ใหม่ก็กินปลาตัวใหญ่นั้นอย่างเอร็ดอร่อยพร้อม ๆ กับคนในครอบครัวของตน ส่วนแม่แท้ ๆ รอที่จะกินปลาตัวเล็กพร้อม ๆ กับเด็กหนุ่มผู้เป็นลูก
ด้วยความหวังว่าแม่ใหม่ จะมาเรียกตนไปกินข้าวกินปลาด้วย เด็กหนุ่มได้แต่นั่งรอ รอ และรอ อยู่ที่ร่มไม้ใกล้ ๆ กับบ้านของแม่ใหม่ แต่แม่ใหม่ก็ไม่ได้มาเรียก เด็กหนุ่มนั่งรออยู่จนมืดค่ำ ทั้งหิว ทั้งหนาว
ฝ่ายแม่แท้ ๆ ของเด็กหนุ่ม ไม่เห็นเด็กหนุ่มมากินข้าว ตนเองก็ยังไม่กิน และออกตามหาจนมาเจอเด็กหนุ่มนั่งหนาวสั่นอยู่ จึงเรียกกลับบ้านไปกินข้าว
เด็กหนุ่มกลับบ้านพร้อมกับแม่แท้ ๆ กลับไปกินปลาตัวเล็ก ๆ ที่ตนเองหามาให้ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เด็กหนุ่ม ไม่เคยคิดจะหาแม่ใหม่อีกเลย เขากับแม่ อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตามประสาปกาเกอะญอสองคน แม่และลูก
นิทานเรื่องนี้สอนว่าอย่างไร มาแลกเปลี่ยนกัน คอมเม้นท์ไว้ครับ อ่านแล้วชอบใจก็ขอดาวแดงด้วย จะเอาไปฝากพะตี่ครับ เอนทรี่หน้าจะมาคุยเรื่องความคืบหน้าในการสร้างวัด สร้างโรงเรียน ที่หมู่บ้านสบลานครับ ใครอยากร่วมบุญด้วยก็ยินดีครับ
บุญรักษาครับ

แม่ใหม่

)











#1 By แพนด้าญี่ปุ่น on 2010-03-22 12:42